Monday, October 23, 2006

Netykieta.

Wiadomości przesyłane pocztą elektroniczną (e-mail) zawierają często zwykłe, suche informacje, lecz równie dobrze mogą być też uprzejme czy wesołe. Podobnie bowiem jak w każdej innej grupie nieformalnej, tak i wśród użytkowników Internetu panują pewne zasady, których należy przestrzegać. Zasady online'owego savior-vivre'u określane są w slangu internautów mianem netykiety.
Jeśli więc chcemy dołączyć do grona miłośników Internetu, powinniśmy się do nich stosować. Zasady takie możemy znaleźć w plikach FAQ ("Frequently Asked Questions" = najczęściej zadawane pytania), a w razie pytań, na które nie ma w nich odpowiedzi, należy zwrócić się do operatora systemu (w skrócie: SysOpa) lub innych użytkowników.

Thursday, October 19, 2006

E-mail.

Internet łączy różne systemy komputerowe w jedną wspólną sieć, dbając przy tym o wszelkie funkcje odpowiedzialne za wymianę pomiędzy nimi wiadomości lub plików. Jeżeli korzystamy z usług jednego z operatorów oferującego dostęp do Internetu, wtedy poprzez własny adres poczty elektronicznej (e-mail) zyskujemy prywatny dostęp do Sieci. Korzystając z poczty elektronicznej, możemy poprzez Internet przesyłać dowolnie długie wiadomości do każdego użytkownika posiadającego adres e-mail. Wiadomości przesyłane pocztą elektroniczną trafiają do adresata przeważnie w ciągu kilku minut.


Tylko tekst.
E-mail to zasadniczo system służący do przesyłania tekstowych informacji. Wiadomości przesyłane tą drogą są kombinacją zapisu rozmowy telefonicznej i wydajności faksu. Jeśli zechcemy przesyłać dłuższe teksty, to najpierw będziemy musieli konwertować je do formatu ASCII. Nie jest to być może zbyt skomplikowane, ponieważ niemal wszystkie edytory tekstu obsługują ten format, lecz konwersja taka oznacza jednocześnie utratę formatowania dokumentu, na przykład rodzaju czcionki czy jej wielkości.


Nazwa i adres.
Wraz z dostępem do Internetu użytkownik otrzymuje od operatora nazwę oraz adres. Większość usługodawców uwzględnia przy tym propozycje użytkownika. Adres informuje system o tym, dokąd mają być wysyłane wiadomości. Wszystkie adresy posiadają taką samą strukturę:


Internet: jkowalski @ demon. com. pl


Internet - wiadomość przesyłana jest poprzez Internet.
jkowalski - e-mailowa nazwa użytkownika.
@ (at) - znak ten oddziela nazwę użytkownika od reszty adresu.
demon. - nazwa operatora Internetu.
com. - typ operatora Internetu.com oznacza w tym wypadku operatora komercyjnego.
pl - oznaczenie kraju.


Jak szukać adresów w Internecie?
Adresy e-mail naszych znajomych możemy oczywiście uzyskać od nich samych - wystarczy zadzwonić. Poza tym jednak w każdej wiadomości zawarty jest również adres nadawcy - stąd, jeśli otrzymamy jakąś wiadomość od kogoś znajomego, automatycznie poznajemy adres jego poczty elektronicznej, który najlepiej od razu zapisać w książce adresowej. W przeciwnym razie jego późniejsze odnalezienie może nam przysporzyć sporo kłopotów. Co prawda, Internet oferuje wiele spisów adresowych, lecz z pewnością nie są to adresy wszystkich użytkowników.


Odpowiedź na otrzymaną wiadomość.
Wiadomość dochodząca do odbiorcy często odwiedza po drodze niejeden system komputerowy. Dokładny zapis jej wędrówki umieszczany jest zawsze w nagłówku wiadomości. Jeśli po drodze wystąpią jakiekolwiek problemy, łatwo można ustalić miejsce, w którym się pojawiły. Jeżeli wiadomość z jakichś przyczyn nie dojdzie do adresata - zarówno on, jak i nadawca otrzymają odpowiednią informację na ten temat.

Thursday, October 05, 2006

Przeglądarki WWW.

Przypomnijmy, że do surfowania w Internecie potrzebny jest specjalny program, za pomocą którego możemy nawigowac od strony do strony. Programy takie nazywane są przeglądarkami WWW i są dostępne przede wszystkim u dostawców usług internetowych, ale i w samym Internecie. Czołowymi przedstawicielami tej grupy programów są produkty dwóch rynkowych potentatów: firmy Microsoft, producenta Internet Explorera, i Netscape, która stworzyła przeglądarkę o nazwie Navigator. Istnieje też wiele innych programów tego typu, lecz dwa wyżej wymienione zdecydowanie przodują w swojej kategorii. A ponieważ polska wersja dostępna jest jedynie w przypadku Internet Explorera - bliżej zajmiemy się właśnie nim.


Wpływamy na szerokie wody.
Jeśli chcemy otworzyc wybraną stronę, przede wszystkim musimy znac jej adres, który podajemy w polu adresowym. Następnie naciskamy klawisz Enter i czekamy - w zależności od szybkości naszego modemu i ruchu na łączach - krótko albo długo. Po otwarciu pierwszej strony, o jaką nam chodziło, możemy otworzyc następną na dwa sposoby: albo w polu Adres wpisac więcej informacji zawartych na otwartej stronie, kliknąc któryś z odsyłaczy. Do przechodzenia pomiędzy odwiedzonymi już stronami znacznie lepiej jest używac dwóch przycisków nad paskiem adresowym: Wstecz, przenoszącego nas do strony otwartej ostatnio, oraz Dalej, otwierającego stronę, z której ostatnio się cofnęliśmy.


Szybsze otwieranie stron.
Jeżeli bardziej zależy nam na zdobywaniu informacji niż na wrażeniach estetycznych w trakcie odwiedzania stron, z menu Widek powinniśmy wybrac pozycję Opcję, a następnie w wyświetlonym oknie przejśc do karty Zaawansowane. Na wyświetlonej liście odnajdujemy grupę o nazwie Multimedia, po czym wyłączamy cztery z jej opcji - od Pokazuj rysunki, po Odtwarzaj dźwięki. Dzięki temu w trakcie surfowania na stronach Web nie będą ani wyświetlane rysunki, ani odtwarzane animacje i dźwięki. Tym samym czas ładowania otwieranych stron znacznie się skróci.


Surfowanie dla oszczędnych.
Ponieważ rachunki za telefon i korzystanie z Internetu wiążą się wyłącznie z czasem trwania połączenia, aby zmniejszyc rachunki wystarczy go nieco skrócic. W przypadku Internet Explorera oprócz wyłączenia opcji wyświetlania rysunków i odtwarzania elementów multimedialnych są na to jeszcze dwa sposoby:

* Poprzez zapisywanie odwiedzanych stron na twardy dysk, dzięki czemu nie musimy zapoznawac się z ich treścią w trakcie trwania połączenia, lecz później, w tak zwanym trybie offline, czyli po odczytaniu ich z dysku.

* Przez szybsze docieranie do raz już otwartych stron, zwłaszcza w przypadku, kiedy od momentu ich odwiedzenia minie trochę czasu, a my już dokładnie nie pamiętamy ich adresów. Służą do tego dwa przyciski: Historia i Ulubione. Po kliknięciu pierwszego z nich po lewej stronie wyświetlona zostaje lista stron, które zdążyliśmy już raz odwiedzic, natomiast po kliknięciu drugiego pojawi się lista stron, które sami możemy wybierac i na niej umieszczac, korzystając z opcji Ulubione/Dodaj do Ulubionych.

Hiperłącza.

W przechodzeniu pomiędzy kolejnymi stronami WWW pomagają nam odsyłacze, nazywane też hiperłączami. Wskazują one inne miejsca w Sieci. Miejsca te mogą się znajdowac na tej samej stronie, którą właśnie mamy otwartą, lub na innym komputerze znajdującym się w dowolnym punkcie na Ziemi. Odsyłacze mogą byc reprezentowane na stronach WWW przez tekst - wówczas jest on podkreślony i zaznaczony innym kolorem, lub przez jakieś inne obiekty, najczęściej elementy graficzne. Hiperłącza rozpoznajemy po tym, że kiedy wskaźnik myszy umieścimy w obszarze elementu, który je reprezentuje, u dołu na pasku stanu pojawi się informacja na temat miejsca, które wskazuje.

HTML.

Każda strona WWW to w rzeczywistości dokument HTML (HyperText Markup Language). Dokumenty te, tworzone za pomocą edytorów języka HTML, przypominają swą budową zwykłe dokumenty tekstowe. Różnią się od nich jednak występowaiem znaków specjalnych i poleceń, nazywanych znacznikami (tags), za pomocą których budowana jest struktura strony.

usługi w Internecie.

Istnieje kilka rodzajów usług internetowych. Większośc przeglądarek stron WWW pozwala na dostęp do następujących usług:


* Grupy dyskusyjne ( newsgroups) służą do wymiany wiadomości na najróżniejsze tematy. Możemy je rozpoznac po znacznikach "alt.*", "sci.*" czy "talk.*".

* IRC (Internet Relay Chat) umożliwia grupom użytkowników prowadzenie sieciowych "dyskusji".

* FTP wykorzystywany jest do kopiowania plików z serwera na komputer użytkownika (adres serwera rozpoczyna się od "ftp://").

* Telnet umożliwia zdalną pracę na innym komputerze za pośrednictwem naszego własnego PC-eta.

* World Wide Web - to najbardziej interesujący obszar Internetu. Poprzez WWW możemy uzyskac dostęp do praktycznie wszystkich innych usług internetowych ("http://*").

* Gopher służy do szybkiego wyszukiwania informacji z określonej dziedziny tematycznej (adres rozpoczyna się od "gopher://").

Tuesday, October 03, 2006

szukanie za pomocą Gophera.

W World Wide Web uzyskujemy dostęp do różnych usług, obsługiwanych podczas surfowania po Internecie przez używaną przez nas przeglądarkę. Jedną z nich jest tak zwany Gopher. Na serwerze Gophera informacje są zgrupowane tematycznie w formie list. Ponadto istnieją listy słów kluczowych, które pomagają w szybkim przejściu do stron z interesującymi nas informacjami.
Jeśli na przykład chcemy ściągnąc do siebie jakiś plik, którego nazwę już znamy, wystarczy, że podamy ją Gopherowi, a on wykona za nas "czarną robotę". Jeśli poszukiwanie zakończy się sukcesem, Gopher poinformuje nas, skąd możemy ściągnąc interesujący nas plik. Jeśli natomiast poszukujemy informacji na wybrany temat, podajemy mu tylko odpowiednie słowo kluczowe, a on wyszuka wszystkie strony, na których się ono znajduje.
Proces wyszukiwania może jednak czasem nieco potrwac. To, ile czasu może on zabrac, zależy w głównej mierze od wybranej przez nas opcji wyszukiwania. A pamiętajmy, że przedłużający się czas połączenia to jednocześnie wyższa opłata u operatora Internetu, a jeśli nawet nie, to już na pewno większy rachunek za telefon. Pewnym wyjściem z tej sytuacji może byc czasem wybranie odpowiedniej pory dnia, najlepiej między 22.00 a 6.00, kiedy taryfa za opłaty telefoniczne jest niższa.

serwer i klienci.

Klientem nazywany jest w Internecie użytkownik, względnie jego komputer. Natomiast systemy lub komputery, z których ściągamy jakiekolwiek dane, czy pliki, nazywane są serwerami. Zanim jednak znajdziemy jakiekolwiek informacje, najpierw będziemy musieli wiedziec, jak i gdzie ich szukac. Zapewne przed przystąpieniem do szukania znac będziemy jeden lub kilka adresów stron poświęconych interesującemu nas tematowi. Jednak jak znaleźc dalsze informacje?

strony WWW.

Za pośrednictwem stron WWW uzyskujemy dostęp do gigantycznej masy informacji. Możliwości projektowania wyglądu i zawartości stron są niemal nieograniczone. Możemy na nich znaleźc słowa i obrazki, które po kliknięciu powodują otwarcie nowej strony zawierającej dalsze informacje. Tak więc, jeśli na aktualnie wyświetlanej stronie nie otrzymamy wyczerpujących informacji dotyczących jakiegoś tematu - z pewnością znajdziemy je w innych miejscach w WWW. Niezależnie od tego, jaka dziedzina nas interesuje: czy to oprogramowanie, informacje, zakupy, czy też rozrywka - zawsze znajdziemy jakieś strony zawierające poszukiwane treści.

Tuesday, September 26, 2006

strona główna.

Strona główna (homepage) to rodzaj strony tytułowej określonego tematu. Obok tekstu i grafiki znajdują się na niej często przyciski, których kliknięcie powoduje bezpośrednie udostępnienie wybranych informacji lub plików.
Coraz więcej firm, ale i osób prywatnych zakłada własne strony w Internecie. Każdy jednak, kto sam chciałby zaprojektować własną stronę WWW, będzie się musiał zapoznać z językiem programowania HTML (HyperText Markup Language). Ponadto trzeba się też będzie przygotować na dodatkowe wydatki, ponieważ dostawcy usług najczęściej żądają oddzielnych opłat za możliwość założenia własnej strony WWW.

Przeglądanie WWW.

Jeśli chcemy skorzystać z możliwości WWW i przemieszczać się po poszczególnych stronach bądź wyszukiwać informacje w Internecie, konieczne jest posiadanie specjalnego programu, tak zwanej przeglądarki WWW (ang. Web browser). Program taki dostarczany jest najczęściej wraz z całym pakietem przez operatora umożliwiającego dostęp do Internetu. Najczęściej używanymi dziś przeglądarkami są programy Microsoft Internet Explorer oraz Netscape Navigator.

World Wide Web.

Najbardziej spektakularnym obszarem Internetu jest oczywiście World Wide Web, nazywany w skrócie WWW lub Web. Został on opracowany przez Europejską Organizację Badań Jądrowych CERN mieszczącą się w Genewie. WWW został stworzony po to, by ułatwić dostęp do różnego rodzaju systemów - stąd obsługuje również dane multimedialne.
Interfejs WWW przypomina wyglądem obszar roboczy Windows i służy przede wszystkim temu, by jego obsługa była maksymalnie ułatwiona, a więc możliwa również w przypadku całkiem początkujących użytkowników. Zasada obsługi WWW opiera się na wywoływaniu stron głównych (tzw. homepages) innych komputerów. Na stronach tych znajdują się odsyłacze, tak zwane hiperlinki, których kliknięcie powoduje wyświetlenie na ekranie kolejnych informacji. Ponadto wiele stron zawiera elementy multimedialne, a więc nie tylko tekst, ale i obrazki, dźwięk, a nawet wideosekwencje.

Internet.

Internet to najwieksza, ogólnoświatowa sieć komputerowa, w której możliwe jest również przesyłanie wiadomości pocztą elektroniczną. Internet oferuje jednak znacznie więcej możliwości - np. wybranie kilku komputerów, które są do niego podłączone i uzyskanie dostępu do ich zasobów. Sami przy tym decydujemy, czy chcemy jedynie przejrzeć zawarte w nim informacje, czy ściągnąć je na własny komputer. O to, by przesyłanie danych było wolne od jakichkolwiek błędów, troszczą się specjalne protokoły.
Początkowo Internet może się wydawać czymś niezwykle skomplikowanym. Ponieważ istnieje cała masa najróżniejszych usług, jak np. tak zwane grupy dyskusyjne służące do wymiany poglądów na dany temat czy system IRC (Internet Relay Chat), pozwalający na przeprowadzanie rozmów "na żywo". Ale nie ma się co martwić - oprogramowanie do obsługi Internetu niemal automatycznie tworzy odpowiednie połączenie z każdą z dostępnych usług.

Thursday, September 21, 2006

Bez cenzury.

Internet to sieć, nad którą praktycznie nikt nie sprawuje kontroli. Dlatego między innymi możemy w nim spotkać zdjęcia o treści pornograficznej, o czym zapewne już nieraz mogliśmy się dowiedzieć z prasy czy telewizji.
Choć dostępne w Sieci zdjęcia czy pliki tekstowe mogą zawierać treści pornograficzne, to jednak nie łatwo je spotkać, ponieważ większość administratorów skrzynek pocztowych i dostawców usług internetowych dokłada wszelkich starań, by dostęp do tego typu materiałów był maksymalnie utrudniony. Udostępniane są natomiast zdjęcia, które można spotkać również w prasie codziennej.

Przesyłanie danych.

W Sieci dane transmitowane są w postaci pakietów składających się z siedmiu lub ośmiu bitów. Na końcu znajduje się zawsze wskaźnik, tak zwany bit stopu, który zaznacza koniec pakietu.
"Parzystość" to technika służąca do omijania błędów powstających w trakcie przesyłania danych. Dzięki niej modem może sprawdzić, czy wszystkie informacje zostały odebrane. Naturalnie, nie wszystkie systemy posługują się metodą sprawdzania parzystości. Oprócz niej możemy spotkać jeszcze inne techniki, na przykład taką, która pozwala modemowi znajdującemu się na drugim końcu linii telefonicznej przesłać informację o jego gotowości do przyjmowania, względnie wysyłania danych. Gotowość do przyjmowania danych oznaczana jest przez "XON", natomiast do wysyłania przez "XOFF".

skąd wziąć program komunikacyjny?

Na rynku dostępnych jest wiele programów komunikacyjnych. Wygodnym rozwiązaniem dla użytkowników komputerów posiadających Windows 95 i modem jest jednak skorzystanie z oprogramowania dostarczanego wraz z tym systemem. Wraz z nim otrzymujemy bowiem program o nazwie Dial-Up Networking, znajdujący się w grupie Programy/Akcesoria i służący do tworzenia połączeń za pomocą modemu. Dwukrotnym kliknięciem pozycji Utwórz nowe połączenie otwieramy nowe okno, w którym konfigurujemy zainstalowany modem i parametry nowego połączenia.

Oprogramowanie komunikacyjne ułatwia dostęp do usług online. Jedyne, co musi zrobić użytkownik, to odpowiednio skonfigurować zainstalowany modem.

Kermit troszczy się o bezpieczeństwo.

Kilka trzasków na linii telefonicznej wystarczy, by podczas transmisji danych wystąpił błąd. Jeśli w trakcie wysyłania do kogoś wiadomości osoba ta zauważy go, o czym poinformuje ją modem, będzie mogła poprosić o powtórne jej przesłanie. Jeżeli jednak pliki przesyłane są do komputera, przy którym akurat nikt nie pracuje, jedynym wyjściem pozostaje system, który informację o powstaniu ewentualnego błędu prześle do komputera, z którego dane są wysyłane.
I tu właśnie zostosowanie znajduje program o nazwie Kermit oraz protokoły transmisji Xmodem, Ymodem i Zmodem. Ich zadaniem jest automatyczne sprawdzanie, czy podczas transferu danych nie pojawiły się jakieś błędy. A ponieważ każdy z wymienionych programów pracuje w inny sposób, przed przeprowadzeniem transferu najczęściej będziemy pytani, który z tych formatów ma zostać użyty.

wysyłanie i ściąganie plików.

Ściąganie plików ze skrzynki pocztowej lub usługi online na własny komputer określane jest jako "download", natomiast ich wysyłanie - "upload".

szczegóły dotyczące instalacji.

Różne usługi online używają różnych kombinacji bitów stopu, długości danych, parzystości i ustawień XON/XOFF. Oprogramowanie na naszym komputerze musi być zainstalowane i skonfigurowane zgodnie z ustawieniami wybranego dostawcy usług. Tylko wówczas możliwe będzie prawidłowe utworzenie połączenia.
Informacje na temat specyficznych ustawień w większości wypadków znajdziemy obok numeru telefonu danej skrzynki pocztowej czy usługi online. Jeżeli nie jesteśmy ich pewni, możemy ustawić długość danych na 7 bitów, parzystość na parzystą i jeden bit stopu (,,7,E,1,,), ponieważ są to ustawienia używane najczęściej.

Konfigurowanie oprogramowania.

Jeżeli regularnie sprawdzamy jedną i tę samą skrzynkę pocztową, w programie Hyper Terminal możemy wprowadzić i zapisać jej nazwę, numer telefonu i informacje na temat modemu, które są potrzebne do uzyskania połączenia. Najpierw jednak musimy sprawdzić, z jaką maksymalną prędkością potrafi pracować zainstalowany modem - podobnie jak modem po drugiej stronie linii telefonicznej. Co prawda, wiele modeli potrafi dziś automatycznie wybierać odpowiednią prędkość transferu danych, lecz w przypadku starszych modeli musimy zrobić to sami.
Jeśli połączenie pomiędzy dwoma komputerami tworzone jest po raz pierwszy, urządzenie odbiorcze musi otrzymać odpowiednie informacje na temat tego, co zostanie mu przesłane. Nie posiada ono żadnych danych ani na temat prędkości transferu, ani też o tym, w której części szeregu sygnałów znajdą się informacje dotyczące przesyłanych danych. Do sprawdzania tych informacji służą tak zwane protokoły. Informują one zarówno urządzenie wysyłające, jak i odbierające, czy w trakcie transferu wszystko odbywa się tak jak powinno.
Przede wszystkim nadaje przekazywanym informacjom odpowiedni, czyli zawsze ten sam, format.
 

Zabawne i śmieszne filmy/filmiki