Co będzie potrzebne?
No cóż, pora na złe wieści. Gry wykorzystujące scenerię trójwymiarową, a te właśnie są najpopularniejsze, potrafią zjeść całą moc obliczeniową, jaka tylko jest dostępna. Jeśli marzysz o zwycięstwie, nie wystarczy szybki refleks - potrzebne będzie szybkie połączenie z Siecią, wydajny procesor, dużo pamięci, a nade wszystko karta graficzna z akceleratorem 3D.
Jakiś czas temu jeszcze macintoshe były wśród poważniejszych graczy w pogardzie ze względu na kiepską obsługę grafiki 3D. Co za tym szło, producenci gier koncentrowali się przede wszystkim na znacznie większym rynku pecetów, a wersje dla maka pojawiały się w sklepach miesiące po premierze wersji pecetowych (albo wcale). Na szczęście firma Apple wreszcie się obudziła i najnowsze maki znacznie lepiej radzą już sobie z grafiką 3D. Co prawda PC nadal prowadzi w wyścigu, ale dystans pomiędzy obiema rodzinami komputerów jest już znacznie mniejszy. Czas pokaże, czy działania podjęte przez Apple okażą się wystarczająco skuteczne, a wszystko wskazuje, że nie powinno być już tak źle.
Showing posts with label gry online.. Show all posts
Showing posts with label gry online.. Show all posts
Monday, June 19, 2006
gry online. 3.
Problemy z graniem w Internecie...
Chociaż potencjalnych przeciwników do gry najłatwiej znaleźć w Sieci, to jednak nie zawsze granie za jej pośrednictwem przebiega bezproblemowo, zwłaszcza gdy gra wymaga od uczestników szybkiego reagowania. Właśnie ta zwłoka, czyli czas, jaki musi upłynąć, by dane dotarły do miejsca przeznaczenia, stanowi największą zmorę maniaków gier internetowych. Kiedy gra jest bardzo szybka (np. Quake), a czas zwłoki wyjątkowo długi, to jej kontynuowanie staje się udręką lub wręcz niemożliwością. Innym problemem może być również utrata pakietu (bloku danych), następująca wtedy, gdy jakiś jego fragment nie dociera do innego użytkownika i konieczna jest retransmisja. Wywołany tym błędem efekt jest taki sam, jak długi czas zwłoki.
Programiści gier głowią się obecnie nad algorytmami korygującymi czas opóźnienia, które mają sobie z tym poradzić przez przewidywanie prawdopodobnych ruchów. Pierwszy z nich, wbudowany w Quake World, działa bez zarzutu - lepiej, niż można sobie było wyobrazić. Niestety, nie może w pełni wyeliminować zjawiska zwłoki, dlatego gracze z krótszym czasem opóźnienia, zazwyczaj znajdujący się bliżej serwera, zyskują zawsze wyraźną przewagę nad pozostałymi. Problem czasu zwłoki nie dotyczy osób, które grają za pośrednictwem serwera swojego ISP.
Chociaż potencjalnych przeciwników do gry najłatwiej znaleźć w Sieci, to jednak nie zawsze granie za jej pośrednictwem przebiega bezproblemowo, zwłaszcza gdy gra wymaga od uczestników szybkiego reagowania. Właśnie ta zwłoka, czyli czas, jaki musi upłynąć, by dane dotarły do miejsca przeznaczenia, stanowi największą zmorę maniaków gier internetowych. Kiedy gra jest bardzo szybka (np. Quake), a czas zwłoki wyjątkowo długi, to jej kontynuowanie staje się udręką lub wręcz niemożliwością. Innym problemem może być również utrata pakietu (bloku danych), następująca wtedy, gdy jakiś jego fragment nie dociera do innego użytkownika i konieczna jest retransmisja. Wywołany tym błędem efekt jest taki sam, jak długi czas zwłoki.
Programiści gier głowią się obecnie nad algorytmami korygującymi czas opóźnienia, które mają sobie z tym poradzić przez przewidywanie prawdopodobnych ruchów. Pierwszy z nich, wbudowany w Quake World, działa bez zarzutu - lepiej, niż można sobie było wyobrazić. Niestety, nie może w pełni wyeliminować zjawiska zwłoki, dlatego gracze z krótszym czasem opóźnienia, zazwyczaj znajdujący się bliżej serwera, zyskują zawsze wyraźną przewagę nad pozostałymi. Problem czasu zwłoki nie dotyczy osób, które grają za pośrednictwem serwera swojego ISP.
Friday, June 16, 2006
gry online. 2.
Jak znaleźć przeciwników?
Aby znaleźć przeciwnika do gry, musisz przede wszystkim podłączyć się do jego maszyny. Wystarczy połączyć porty szeregowe za pomocą odpowiedniego kabla typu null modem. Połączenie takie jest bardzo szybkie, a jego realizacja nie powinna przysporzyć żadnych problemów nawet kompletnemu laikowi w dziedzinie konfigurowania sprzętu komputerowego. Z drugiej jednak strony ogranicza ono liczbę graczy do co najwyżej dwóch, a ich komputery muszą znajdować się w odległości pozwalającej na przeciągnięcie kabla. Drugim sposobem połączenia jest skorzystanie z linii telefonicznej, z wykorzystaniem modemów, zwyczajnych lub ISDN. Również i w tym przypadku udział w grze może brać co najwyżej dwóch graczy, których dodatkowo ogranicza szybkość modemów.
Aby wciągnąć w rozgrywkę większą liczbę chętnych, trzeba pomiędzy nimi stworzyć sieć lokalną (LAN). Komputery poszczególnych graczy dołącza się do takiej lokalnej pajęczyny za pomocą kart sieciowych oraz kabli. Koszty przedsięwzięcia nie są wysokie, ale odległości pomiędzy użytkownikami nie mogą być zbyt duże. Właśnie z powodu tego ograniczenia sieć LAN jest powszechnie stosowana w przedsiębiorstwach - wszystkie komputery są niemalże pod jednym dachem, zatem kwestia zbyt dużej odległości między nimi wyklucza się automatycznie (jeśli nie chcesz oberważ za nadużywanie firmowej sieci, nie zapomnij przyłączyć szefa!)
Dużo łatwiejszym i wymagającym mniej wysiłków organizacyjnych sposobem znalezienia przeciwnika do gry, który zagra z tobą o każdej porze dnia i nocy, jest podłączenie się do sieci publicznej, na przykład do Internetu.
Aby znaleźć przeciwnika do gry, musisz przede wszystkim podłączyć się do jego maszyny. Wystarczy połączyć porty szeregowe za pomocą odpowiedniego kabla typu null modem. Połączenie takie jest bardzo szybkie, a jego realizacja nie powinna przysporzyć żadnych problemów nawet kompletnemu laikowi w dziedzinie konfigurowania sprzętu komputerowego. Z drugiej jednak strony ogranicza ono liczbę graczy do co najwyżej dwóch, a ich komputery muszą znajdować się w odległości pozwalającej na przeciągnięcie kabla. Drugim sposobem połączenia jest skorzystanie z linii telefonicznej, z wykorzystaniem modemów, zwyczajnych lub ISDN. Również i w tym przypadku udział w grze może brać co najwyżej dwóch graczy, których dodatkowo ogranicza szybkość modemów.
Aby wciągnąć w rozgrywkę większą liczbę chętnych, trzeba pomiędzy nimi stworzyć sieć lokalną (LAN). Komputery poszczególnych graczy dołącza się do takiej lokalnej pajęczyny za pomocą kart sieciowych oraz kabli. Koszty przedsięwzięcia nie są wysokie, ale odległości pomiędzy użytkownikami nie mogą być zbyt duże. Właśnie z powodu tego ograniczenia sieć LAN jest powszechnie stosowana w przedsiębiorstwach - wszystkie komputery są niemalże pod jednym dachem, zatem kwestia zbyt dużej odległości między nimi wyklucza się automatycznie (jeśli nie chcesz oberważ za nadużywanie firmowej sieci, nie zapomnij przyłączyć szefa!)
Dużo łatwiejszym i wymagającym mniej wysiłków organizacyjnych sposobem znalezienia przeciwnika do gry, który zagra z tobą o każdej porze dnia i nocy, jest podłączenie się do sieci publicznej, na przykład do Internetu.
gry online. 1.
Komputery to tylko maszyny, więc jeśli nie są ci obce takie nazwy, jak Quake II, Half-Life czy Warcraft, wiesz dobrze, że do przejścia kolejnych etapów czy poziomów wystarczy tylko trochę praktyki - inteligencja nie jest konieczna. W Internecie, gdy twoim przeciwnikiem nie jest bezmyślny komputer, lecz żywy człowiek, którego możesz nawet osobiście nie znać, granie nabiera nowego wymiaru. Rozrywka przestaje być już tylko zabawą - przekształca się we współzawodnictwo. Kiedy rozsmakujesz się w graniu online, stracisz ochotę na pozbawione emocji potyczki z komputerem.
Kiedy w latach 70. na rynku pojawiły się pierwsze komputery domowe, praktycznie jedynymi uruchamialnymi na nich programami rozrywkowymi były nieskomplikowane gierki typu Pong i Breakout. W owych czasach współzawodnictwo dwóch uczestników w grach na komputerach PC czy konsolach było możliwe poprzez podłączenie dwóch joysticków lub wykorzystywanie dwóch zestawół klawiszy po przeciwnych stronach klawiatury. W latach 80., kiedy komputery przebojem wdarły się we wszystkie dziedziny ludzkiej działalności, gry zeszły na drugi plan, ustępując pola oprogramowaniu użytkowemu. Przy tworzeniu gier dominowała tendencja, w myśl której kolejni gracze stawali w szranki ze sobą jeden po drugim, nie równocześnie. Obecnie w salonach gier komputerowych niepodzielnie królują wyścigi na wielu graczy oraz gry karate. Podobne preferencje mają również użytkownicy domowego sprzętu komputerowego, z tym, że teraz mogą bez problemów współzawodniczyć między sobą poprzez połączenie dwóch komputerów osobistych, które nie muszą bynajmniej znajdować się w tym samym pomieszczeniu, a nawet w tym samym kraju. Dlatego prawdziwi miłośnicy gier komputerowych nie tracą już czasu na przesiadywanie w salonach, przecież czeka ich dużo więcej emocji!
Opcja kilku gracy ( playerów) coraz częściej pojawia się jako standard w wielu grach, i to nie tylko zabili go i uciekł. Prawie każda gra komputerowa umożliwiająca wybór takiej opcji może być uruchomiona w trybie online - nawet Snakes and Ladders. Do sieciowych przebojów należą: Age of Empires, Comanche 3, Caesar's Palace Virtual Casino, Chess-Master 5000, CivNet, WarCraft, Diablo, Hornet FA-18, Kingpin, Marathon, Monopoly, Myth 2, NetStorm, Panzer General, Quake II, Tomb Raider II, Total Annihilation, Unreal oraz You Don't Know Jack. Niektóre gry, jak na przykład Netwar, Ultima Online, Starsiege Tribes, Team Fortress, Quake Arena, FireTeam czy Unreal Tournament, mogą być rozgrywane wyłącznie w trybie online.
Kiedy w latach 70. na rynku pojawiły się pierwsze komputery domowe, praktycznie jedynymi uruchamialnymi na nich programami rozrywkowymi były nieskomplikowane gierki typu Pong i Breakout. W owych czasach współzawodnictwo dwóch uczestników w grach na komputerach PC czy konsolach było możliwe poprzez podłączenie dwóch joysticków lub wykorzystywanie dwóch zestawół klawiszy po przeciwnych stronach klawiatury. W latach 80., kiedy komputery przebojem wdarły się we wszystkie dziedziny ludzkiej działalności, gry zeszły na drugi plan, ustępując pola oprogramowaniu użytkowemu. Przy tworzeniu gier dominowała tendencja, w myśl której kolejni gracze stawali w szranki ze sobą jeden po drugim, nie równocześnie. Obecnie w salonach gier komputerowych niepodzielnie królują wyścigi na wielu graczy oraz gry karate. Podobne preferencje mają również użytkownicy domowego sprzętu komputerowego, z tym, że teraz mogą bez problemów współzawodniczyć między sobą poprzez połączenie dwóch komputerów osobistych, które nie muszą bynajmniej znajdować się w tym samym pomieszczeniu, a nawet w tym samym kraju. Dlatego prawdziwi miłośnicy gier komputerowych nie tracą już czasu na przesiadywanie w salonach, przecież czeka ich dużo więcej emocji!
Opcja kilku gracy ( playerów) coraz częściej pojawia się jako standard w wielu grach, i to nie tylko zabili go i uciekł. Prawie każda gra komputerowa umożliwiająca wybór takiej opcji może być uruchomiona w trybie online - nawet Snakes and Ladders. Do sieciowych przebojów należą: Age of Empires, Comanche 3, Caesar's Palace Virtual Casino, Chess-Master 5000, CivNet, WarCraft, Diablo, Hornet FA-18, Kingpin, Marathon, Monopoly, Myth 2, NetStorm, Panzer General, Quake II, Tomb Raider II, Total Annihilation, Unreal oraz You Don't Know Jack. Niektóre gry, jak na przykład Netwar, Ultima Online, Starsiege Tribes, Team Fortress, Quake Arena, FireTeam czy Unreal Tournament, mogą być rozgrywane wyłącznie w trybie online.
Subscribe to:
Posts (Atom)