Thursday, August 03, 2006

Pamięć operacyjna i dyskowa.

Każdy komputer posiada własną pamięć. Zapisywane są w niej programy, z którymi właśnie pracujemy. Stąd nazywana jest ona pamięcią operacyjną, w skrócie RAM - od angielskiego terminu "Random Access Memory". Pamięć ta znajduje się w specjalnych modułach zainstalowanych wewnątrz komputera. W komputerze ze zbyt małą ilością pamięci operacyjnej, bardziej złożone programy będą pracować bardzo wolno. Jeśli mamy siebie takie programy, należy wyposażyć nasz komputer w 16 lub 32 megabajty pamięci operacyjnej.


Zapisywanie informacji w plikach
Wszystkie informacje, z których korzysta nasz komputer, zachowywane są na twardym dysku, na dyskietkach lub CD-ROM-ach w postaci oddzielnych plików. Aby nie stracić orientacji, możemy tworzyć foldery, w których będą umieszczane wybrane pliki. Foldery spełniają taką samą rolę, jak segregatory zawierające akta. W celu uzyskania dostępu do wybranego pliku konieczne jest uprzednie otwarcie w windowsowym Eksploratorze foldera, w którym ten plik się znajduje.


Dyskietki
Jeśli zechcemy przenieść pliki na inny komputer, należy je najpierw skopiować na dyskietkę, którą następnie umieścimy w napędzie dyskietek drugiego komputera, co umożliwi dostęp do zapisanych na niej plików. Poza tym dyskietki wykorzystywane są też do archiwizacji i tworzenia kopii bezpieczeństwa najważniejszych danych, znajdujących się na twardym dysku. Dyskietki to tani i bezpieczny nośnik pamięci, charakteryzujący się jednak względnie niewielką pojemnością: maksymalnie 1,40625 megabajta. Choć oznaczenie 1,44 MB nie jest zbyt dokładne - wynika z błędu w przeliczeniu z kilobajtów na megabajty - zdążyło się już przyjąć.


Dysk twardy
Dysk twardy znajduje się we wnętrzu obudowy komputera i służy do zachowania programów i danych. Wszystkie zainstalowane w komputerze programy są na nim zapisane i gotowe do uruchomienia. Po zakupie programu najpierw należy skopiować go z dyskietki lub CD-ROM-u na twardy dysk.Dzisiejsze wersje programów zajmują najczęściej dość dużo miejsca na dysku - dlatego dobrze jest się zaopatrzyć w odpowiednio pojemny dysk. Jeśli mamy zamiar pracować z Windows, a w nim z edytorem tekstu i arkuszem kalkulacyjnym - potrzebować będziemy około 200 MB. Aby więc wystarczyło miejsca dla programów i dla danych, na dysku naszego komputera powinno znaleźć się przynajmniej 420 megabajtów wolnego miejsca.


CD-ROM
CD-ROM-y to najnowszy rodzaj nośnika pamięci. Umożliwia on jedynie odczyt zapisanych na nim informacji - do jednokrotnego zapisu służą nagrywarki CD-ROM, które wciąż są dość drogie.
Największą zaletą płyt CD-ROM jest ich pojemność wynosząca 650 megabajtów. Dlatego najbardziej złożone programy oferowane są właśnie na CD-ROM-ach, z których mogą być uruchamiane lub instalowane tak samo, jak z dyskietek. Po zainstalowaniu programu jest on jednak najczęściej uruchamiany z twardego dysku. Wówczas nie jest już potrzebny dysk CD-ROM, który spokojnie możemy wyjąć z napędu. Na nieco innej zasadzie działają programy multimedialne, również sprzedawane na CD-ROM-ach. Zawierają wiele obrazów, sekwencji wideo i nagrań dźwiękowych. W przypadku programów multimedialnych na twardym dysku instalowany jest jedynie program sterujący, który korzysta z informacji znajdujących się na płycie. Dlatego w trakcie działania programów multimedialnych CD-ROM musi się znajdować w napędzie.

Peryferia.

Poza drukarką do komputera możemy przyłączać jeszcze wiele innych urządzeń dodatkowych. Niektóre z nich, na przykład modemy, można osadzać w złączach znajdujących się na tylnej ściance obudowy komputera. Inne, jak skanery, urządzenia MIDI czy joysticki podłącza się do gniazd kart rozszerzeń znajdujących się z tyłu obudowy. Karty te są umieszczane wewnątrz komputera w tzw. złączach rozszerzeń.


Dźwięk
Karty dźwiękowe poprzez gniazda wyjściowe wyprowadzają sygnały do głośników lub słuchawek. Głośniki są przyłączane za pomocą 3,5-milimetrowego kabla stereo do karty dźwiękowej poprzez gniazda wyjścia audio. Większość kart jest wyposażonych także w gniazdo w kształcie litery "D", nazywane też portem gier. Jest on przeznaczony do podłączenia jaysticka, choć może też posłużyć jako złącze dla syntezatora lub klawiatury MIDI.


CD-ROM
Napęd CD-ROM najczęściej jest już zainstalowany w komputerze i połączony z nim specjalnym przewodem. Jeśli ma posłużyć jako odtwarzacz płyt kompaktowych, kabel słuchawek musimy podłączyć do wyjścia stereo znajdującego się na obudowie napędu. W takim wypadku nie będzie oczywiście możliwa programowa regulacja poziomu głośności w w Windows, chociaż niektóre napędy mają wbudowany własny regulator obsługujący słuchawki.


Modem
Modem łączy komputer z siecią telefoniczną. Dzięki temu możliwe jest też połączenie się z Internetem i wymiana informacji z użytkownikami na całym świecie. Modemy dzielą się na zewnętrzne, przyłączane do portu COM2 -są wówczas zasilane bezpośrednio z sieci elektrycznej, a także wewnętrzne, umieszczane w złączu rozszerzeń i wyposażone jedynie w kabel łączący je z siecią telefoniczną.


Skanery
W przypadku skanerów konieczne jest zainstalowanie oddzielnej karty rozszerzeń. Skanery są używane do wczytywania obrazów, zapisywanych następnie w postaci pliku graficznego.


Karty dźwiękowe i napędy CD-ROM
Dopiero karta dźwiękowa sprawia, że możliwe jest uzyskanie dźwięku o jakości płyt kompaktowych. Wszystkie komputery multimedialne potrzebują karty dźwiękowej i napędu CD - ROM. W przeciwieństwie do zwykłych dyskietek dyski CD-ROM odznaczają się znacznie większą pojemnością. Są wykorzystywane przede wszystkim przez programy multimedialne, mogą też zawierać wersje instalacyjne dużych pakietów. Napędy CD-ROM umożliwiają ponadto odczyt dysków kompaktowych z nagraną muzyką.


Modemy
Modemy zamieniają dane komputera w sygnały akustyczne przesyłane liniami telefonicznymi. Komputer-odbiorca po drugiej stronie linii też musi być wyposażony w modem, który przetworzy sygnały z powrotem do postaci impulsów zrozumiałych dla maszyny. W taki sposób możliwe jest np. przesyłanie plików, jakie zwykle zapisujemy na dyskietkach. Oczywiście transmisja większych ilości danych nie przebiega zbyt szybko: najnowsze modele są w stanie przesyłać zbiory z prędkością 33 600 lub 57 600 bitów na sekundę (bps).

Drukarka.

Istnieją trzy rodzaje drukarek: igłowe, atramentowe i laserowe. Co prawda różnią się one pod względem techniki i jakości druku, lecz w każdym przypadku dane są przesyłane z komputera w taki sam sposób. Po wypakowaniu drukarki w pierwszej kolejności należy zapoznać się z instrukcją obsługi. Dopiero później możemy podłączyć nasz nabytek do komputera.
Wtyczka kabla drukarki pasuje wyłącznie do złącza portu LPT1 nazywanego też portem drukarki. Drugi kabel łączymy z gniazdkiem sieci. Komunikacja pomiędzy systemem Windows a drukarką odbywa się za pomocą specjalnego typu oprogramowania, tak zwanych sterowników, które przetwarzają dane dotyczące tego, co widzimy na ekranie, w informacje zrozumiałe dla drukarki. Przed przystąpieniem do drukowania powinniśmy upewnić się, że w Windows jest zainstalowany sterownik odpowiedni dla posiadanej przez nas drukarki. W tym celu wybieramy z menu Start opcję Ustawienia/Drukarki. W wyświetlonym oknie możemy sprawdzić, jakie sterowniki są już zainstalowane i czy został dla nich wybrany odpowiedni port. Teraz możemy być pewni, że nie będzie żadnych problemów z drukowaniem z dowolnego programu uruchamianego w Windows ani konieczności dodatkowej zmiany jakichkolwiek ustawień.


Obsługa drukarki
Niektóre drukarki są sterowane przez własne oprogramowanie. Większość z nich posiada też panel kontrolny z przyciskami służącymi do zmiany niektórych ustawień i diodami sygnalizującymi ich aktualny stan. Zanim rozpoczniemy pracę powinniśmy wypróbować wszystkie funkcje drukarki. Na koniec wyłączamy drukarkę - główny wyłącznik powinien znajdować się na jednej ze ścian obudowy.


Różne typy drukarek
W drukarkach igłowych znajdują się 9 lub 24 małe "igły" dociskane do czarnej bądź kolorowej taśmy. Drukarki tego typu są bardzo tanie w użytkowaniu i dają poprawne, choć nie doskonałe rezultaty. Ich wadą jest jednak bardzo głośna praca.
Drukarki atramentowe oferują znacznie wyższą jakość druku. Ich praca polega na wytryskiwaniu z małych dysz kropelek atramentu, które trafiają na papier. Drukarki tego typu można podzielić na czarno-białe i kolorowe. Nie są zbyt drogie i pracują niemal bezgłośnie.
Drukarki laserowe gwarantują najwyższą jakość druku. Są jednak znacznie droższe niż drukarki obu opisanych powyżej typów. Również koszt ich użytkowania jest większy.

Wednesday, August 02, 2006

Wygaszacze ekranu.

Jeśli w trakcie pracy robimy częste przerwy i nie wyłączamy przy tym komputera, może się zdarzyć, że obraz wypali fragment matowej powłoki kineskopu, tworząc trwałe uszkodzenie, którego widocznym efektem będzie pojawienie się cienia. Można temu zapobiegać i to nie wyłączając komputera, a korzystając ze specjalnych programów, nazywanych wygaszaczami ekranu. Gdy przez określony czas nie wykonamy żadnej operacji na komputerze, obraz na ekranie monitora zniknie, a w jego miejsce pojawi się inny, który ustrzeże monitor przed powstaniem uszkodzenia. Powrót do poprzedniego obrazu następuje po dotknięciu dowolnego klawisza lub poprzez poruszenie myszką.
Wygaszacze ekranu mogą też chronić przed wzrokiem ciekawskich: można je tak skonfigurować, by powrót do normalnej pracy wymagał podania hasła. Wraz z Windows dostarczanych jest kilka wygaszaczy, które można ustawić, klikając pusty obszar Pulpitu prawym przyciskiem myszy i wybierając z menu opcję Właściwości. W wyświetlonym oknie można określić czas potrzebny do uaktywnienia wygaszacza lub wybrać inny przykład zakupiony jako oddzielny pakiet.

Monitor.

Monitor nie różni się zanadto od zwykłego odbiornika telewizyjnego, prócz faktu, iż potrafi odbierać informacje przesyłane mu przez komputer. Instrukcje dotyczące tego, co ma być wyświetlane na jego ekranie, przekazuje mu zainstalowana w komputerze karta graficzna, która przetwarza je do postaci zrozumiałej dla monitora.
Ekran monitora funkcjonuje na takiej samej zasadzie, jak zwykły telewizor: trzy wiązki elektronów - każda dla jednego koloru (czerwonego, zielonego i niebieskiego) powodują świecenie warstwy pokryter fosforem, która znajduje się za matową szybą. W momencie, kiedy wszystkie trzy wiązki jednocześnie trafią z maksymalną intensywnością w jeden punkt - przybierze on kolor biały. Inne kolory powstają w ten sposób, że trzy wiązki elektronów trafiają w dany punkt z różną intensywnością.
Jakość obrazu zależy przede wszystkim od jego częstotliwości odświeżania: im częściej odświeżany jest w czasie jednej sekundy obraz, tym spokojniej jest on postrzegany przez ludzkie oko. Częstotliwość odświeżania jest najczęściej niższa, gdy wyższa jest rozdzielczość obrazu oraz gdy obraz wyświetlany jest przez kartę graficzną w bardzo dużej liczbie kolorów. Wiele monitorów oferuje w Windows całkiem dobrą jakość przy rozdzielczości 800 x 600 punktów obrazu (pikseli) i palecie 256 kolorów.



Regulacja obrazu
Obraz wyświetlany na monitorze może być regulowany na kilka sposobów. W celu optymalnego ustawienia kontrastu i jasności należy wyświetlić na ekranie czarny tekst na białym tle. Najpierw ustawiamy jasność na wartość minimalną, po czym regulujemy kontrast obrazu - jeśli będzie nam się wydawał zbyt ciemny, podwyższamy nieco stopień jasności. Jeśli obraz będzie zbyt jasny, będzie nieprzyjemny dla oczu i będzie je męczył migotaniem. Jeśli na zewnątrz obrazu są widoczne czarne pasy, można zmienić szerokość bądź wysokość wyświetlanego obrazu i tak go ustawić, by w maksymalnym stopniu pokrył powierzchnię ekranu.



Co to jest SVGA?
SVGA (Super Video Graphics Array) to standard jakości wyświetlania obrazu, obowiązujący wśród komputerów osobistych z systemem Windows. Podczas wyświetlania pojedynczego obrazu w standardzie SVGA trzy wiązki elektronów przebiegają bardzo szybko po ekranie, tworząc w obrazie 600 linii zawierających po 800 pikseli. W ten sposób obraz może być generowany więcej niż 70 razy w ciągu każdej sekundy.
Kupowany dziś monitor oraz karta graficzna powinny odpowiadać opisanemu wyżej standardowi. Przy rozdzielczości 640 x 480 pikseli na ekranie będzie możliwe jednoczesne wyświetlenie do 16 milionów kolorów, co odpowiada jakości fotograficznej.



Rozmiar ekranu
W przypadku monitorów komputerowych przekątna ekranu mierzona jest w calach. Jeden cal odpowiada 2, 54 centymetra. W większości przypadków w zupełności wystarcza monitor o przekątnej ekranu równej 15 cali. Pozwalają one na wykonywanie większości normalnych zadań i nie zabierają tyle miejsca na stole, co 17- czy 20-calowe monitory, używane przede wszystkim przez grafików i inżynierów, pracujących z programami kreślarskimi i wspomagającymi projektowanie.



Jakość obrazu
Jakość obrazu monitora zależy od wielu czynników - przede wszystkim od jego rozdzielczości, liczby wyświetlanych jednocześnie kolorów oraz częstotliwości odświeżania.
Częstotliwość odźwieżania obrazu (mierzona w hercach) określa, jak często w ciągu sekundy następuje odtworzenie obrazu. Jeśli nie dzieje się to odpowiednio często, zauważalne będzie migotanie obrazu. Aby otrzymać w pełni stabilny obraz, konieczne jest co najmniej 72-krotne odświeżenie obrazu w ciągu każdej sekundy. Tak więc częstotliwość odświeżania nie mówi nic na temat szybkości, z jaką na ekranie monitora odbywa się ruch obrazu (odtwarzane sekwencje wideo czy animacja).
Liczba wyświetlanych jednocześnie kolorów zależy od możliwości zainstalowanej karty graficznej. W Windows za standard uważa się paletę 256 kolorów. Jeśli jednak zamierzamy zająć się obróbką obrazu (czy wideo), zdecydowanie lepiej będzie nam się pracowało przy 64 000 lub nawet 16 milionach kolorów. Naturalnie wraz ze wzrostem liczby kolorów maleje szybkość przetwarzania obrazu.
Rozdzielczość obrazu mówi o tym, z ilu punktów (pikseli) się on składa. Jej wartością jest liczba punktów obrazu w linii pomnożona przez liczbę linii. Im wyższa jest ta wartość, tym ostrzejszy obraz możemy uzyskać. Za standard w Windows przyjmuje się rozdzielczość 800 x 600 punktów.
Wskazówka: dla zdrowia oczu najważniejszym czynnikiem jest częstotliwość odświeżania obrazu, która powinna być jak najwyższa. W Windows powinna być ona ustawiona na co najmniej 72 Hz. Jednocześnie warto zmniejszyć liczbę jednocześnie wyświetlanych kolorów (lecz nie poniżej 256). Przy zakupie sprzętu zawsze też dobrze jest poprosić sprzedawcę o odpowiednie ustawienie obrazu.



Czyszczenie
Ponieważ monitory są naładowane elektrycznie, kurz i wszelkie zanieczyszczenia bardzo szybko zbierają się na powierzchni ich ekranu. Kurz i odciski palców najlepiej usuwać za pomocą miękkiej szmatki i odpowiednich środków do czyszczenia okien. Nie należy za to używać żadnych proszków, ani rozpuszczalników, które mogłyby pozostawić na ekranie trwałe ślady.

Mysz.

Mysz ułatwia wykonywanie wielu czynności przy pracy z komputerem. W Windows służy do poruszania kursora na ekranie monitora lub szybkiego wybierania poszczególnych opcji menu. W podręcznikach obsługi większości programów znajdujemy takie same określenia czterech operacji, wykonywanych za pomocą myszy: "wskazywanie", "klikanie", "dwukrotne klikanie" oraz "przeciąganie" lub "przenoszenie". Wskazanie obiektu (np. rysunku) na ekranie polega na umieszczeniu w jego obszarze wskaźnika myszy. Przez kliknięcie należy rozumieć naciśnięcie przycisku myszy, czemu towarzyszy charakterystyczny dźwięk. W ten sposób wybierane są na przykład polecenia menu. Dwukrotne kliknięcie wywołuje niektóre funkcje menu oraz uruchamia programy. Umieszczenie wskaźnika myszy w obszarze wybranego obiektu, naciśnięcie i przytrzymanie przycisku, a następnie przesunięcie myszy po podkładce (a jednocześnie obiektu na ekranie) jest określane mianem przeciągania. W ten sposób na przykład zaznaczamy i przenosimy w inne miejsce ekranu fragmenty tekstu lub rysunki.



Posługiwanie się myszą
Przed przystąpieniem do pracy należy nauczyć się prawidłowo trzymać mysz. Kciuk powinien znajdować się na jej lewej ściance, natomiast palce: wskazujący i środkowy luźno spoczywać na obu przyciskach. Dobrze jest przy tym, by podkładka pod mysz znajdowała się po prawej stronie, możliwie jak najbliżej klawiatury. Dzięki temu unikniemy nadwerężenia ramienia.
Kiedy przesuwamy mysz po podkładce, na spodzie urządzenia obraca się mała kulka. W tym samym czasie na ekranie przesuwa się wskaźnik myszy - odpowiednio do ruchu myszy. Jeśli podniesiemy mysz do góry, nie będzie się działo nic. Już po kilku ćwiczeniach opanujemy wykonywanie każdej z czterech wcześniej wymienionych czynności, zwłaszcza, że do poruszania myszą przyzwyczaimy się niemal automatycznie. Najlepszym ćwiczeniem może być zabawa w rysowanie za pomocą programu "Paintbrush": pozwala on na kreślenie przy użyciu myszy linii, okręgów i innych figur.


Jak funkcjonuje mysz
Komputer odczytuje ruchy myszy dzięki kulce znajdującej się na jej spodzie. Dotyka ona dwóch kółek zaopatrzonych w czujniki. Przesuwając mysz poruszamy również kulkę, a tym samym i kółka z czujnikami. Te zaś przekazują informacje do komputera, który odpowiednio je przetwarza, powodując ruch wskaźnika myszy na ekranie monitora.


Odmiany myszy
Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów myszy. Niektóre świetnie leżą w dłoni, inne charakteryzują się oryginalną budową. Ponadto istnieją myszy specjalnie zaprojektowane dla osób leworęcznych, a także myszy bezprzewodowe działające na podczerwień. Alternatywą dla tych urządzeń są tak zwane trackballe. W ich przypadku kulka znajduje się na wierzchu i jest poruszana bezpośrednio ręką użytkownika. Trackballe są najczęściej stosowane w notebookach.


Podkładka pod mysz
Istotnym czynnikiem wpływającym na łatwość obsługi myszy jest podkładka. Przy zakupie należy zwrócić uwagę na jej powierzchnię: powinna być równa i szorstka, aby kulka myszy nie ślizgała się ani nie podskakiwała na nierównościach.


Plaga myszy
Częsta i intensywna praca z komputerem prowadzi czasem do nadwerężenia mięśni dłoni lub ramienia. Przede wszystkim jest to związane z grami komputerowymi, które wymagają szczególnie częstego i szybkiego klikania myszą. Uważajmy więc, by trzymać mysz w dłoni dość luźno i od czasu do czasu robić przerwę, korzystając ze skrótów klawiszowych i wydając polecenia za pomocą klawiatury. Zamiast myszy możemy też nabyć trackballa.


Dopasowanie myszy
Niektórzy użytkownicy wolą szybko poruszający się wskaźnik myszy i natychmiastowy efekt w postaci reakcji programu. Inni natomiast preferują myszy działające znacznie wolniej, dzięki czemu łatwiej trafić kursorem w wybrany cel na ekranie. W Panelu sterowania istnieje do tego odpowiednie ustawienie regulujące szybkość ruchu wskaźnika myszy. Dwukrotne kliknięcie ikony Myszy otwiera nowe okno, w którym możemy dowolnie ustawić szybkość ruchu wskaźnika i dwukrotnego kliknięcia. Dla osób leworęcznych przewidziana została opcja zamiany przycisków myszy.


Mysz też się brudzi
We wnętrzu myszy w krótkim czasie zbierają się najróżniejsze zanieczyszczenia. Jeśli zauważymy, że wskaźnik przeskakuje na ekranie, należy zabrać się za oczyszczenie myszy. W tym celu odkręcamy płytkę znajdującą się na jej spodzie, po czym wyjmujemy kulkę z obudowy. Czyścimy ją wodą z odrobiną mydła lub płynu do mycia naczyń. Kółka we wnętrzu myszy czyścimy watą nasączoną alkoholem. Przed ponownym złożeniem myszy należy upewnić się, że wszystkie elementy są całkowicie suche.

Tuesday, August 01, 2006

czyszczenie klawiatury.

Pod klawiszami zbiera się z czasem sporo kurzu. Do czyszczenia klawiatury służą specjalne zestawy, skladające się ze szczotki i pojemnika zawierającego powietrze pod ciśnieniem, wydmuchujące zanieczyszczenia są spod klawiszy. Powierzchnię klawiszy możemy oczyścić za pomocą wilgotnej szmatki.
Zawsze, ilekroć tylko pojawiają się jakiekolwiek błędy w funkcjonowaniu klawiatury, należy poddać ją czyszczeniu i sprawdzić wszystkie połączenia.
Największe szkody może spowodować wylanie płynu na klawiaturę. Jeśli już nam się to zdarzy, w żadnym wypadku nie należy wyłączać komputera. Wystarczy, że odłączymy od niego klawiaturę i spróbujemy wytrząsnąć z niej kropelki płynu. Następnie umieszczamy ją w ciepłym, lecz nie za gorącym miejscu, aby wyschła.

dwupalcowy system wpisywania.

Większość użytkowników komputerów przy wprowadzaniu znaków z klawiatury zadowala się systemem dwupalcowym. Jeśli jednak komputer służy nam przede wszystkim do częstego pisania tekstów, na przykład listów, wówczas warto nauczyć się właściwego posługiwania się klawiaturą komputera. System dziesięciopalcowy jest nie tylko szybszy - dzięki niemu możemy też uniknąć szkodliwych skutków częstego pisania przy użyciu komputera.
Istnieją do tego specjalne programy, dzięki którym sami możemy nauczyć się pisać z wykorzystaniem dziesięciu palców: w trakcie kolejnych lekcji, krok po kroku, uczymy się rozkładu całej klawiatury. Szybkość i dokładność naszego pisania są najczęściej rejestrowane przez komputer. Przy okazji możemy znacznie lepiej poznać zasady pracy z komputerem. Na rynku programy takie dostępne są też w wersjach przeznaczonych dla dzieci - w ich przypadku nauka pisania może sprawić sporo frajdy.


Ja piszę metodą dziesięciopalcową bezwzrokową :P :) A wy jakim systemem piszecie?

Klawiatura.

Do pracy z komputerem niezbędna jest klawiatura, za pomocą której możemy wprowadzać informacje i kontrolować oprogramowanie.
Jedne klawisze służą do wpisywania tekstu i liczb, inne do poruszania kursorem myszy na ekranie, pozwalając na sterowanie uruchominym programem. Klawiatura PC-ta nie jest tak prosta w obsłudze, jak klawiatura maszyny do pisania, ponieważ posiada szereg dodatkowych klawiszy odpowiedzialnych za wykonywanie różnych zadań.
Nie różni się od niej natomiast, jeśli chodzi o układ klawiszy: znaków i cyfr. Dodatkowo jednak wyposażona jest w klawiaturę numeryczną, znajdującą się po prawej stronie. Klawisze te najlepiej nadają się szczególnie do szybkiego wpisywania długich ciągów cyfr. Ponadto u góry klawiatury znajdują się tak zwane klawisze funkcyjne - oznaczone od F1 do F12. Umożliwiają one szybki dostęp do specjalnych funkcji, jak na przykład drukowanie czy zapis. Oczywiście klawisze te nie działają tak samo we wszystkich programach. Jedynie klawisz F1 prawie zawsze spełnia tę samą funkcję: po jego naciśnięciu na ekranie pojawia się system pomocy danego programu.


Shift, Caps Lock - wersaliki lub wielkie litery generowane są przy wciśniętym klawiszu Shift. ten sam efekt uzyskujemy po naciśnięciu klawisza Caps Lock. kolejne naciśnięcie klawisza Shift przywraca normalny układ klawiatury.

Esc - klawisz Esc ratuje w sytuacji, gdy przez pomyłkę wybraliśmy jakąś opcję menu lub funkcję. najczęściej jego naciśnięcie odwołuje wybrane polecenie.

Tab - klawisz Tab służy do wstawiania w tekście znaku tabulatora. w przypadku tabel i komórek arkusza kalkulacyjnego umożliwia on przemieszczanie się pomiędzy sąsiednimi kolumnami.

F1 - w większości programów windowsowych naciśnięcie klawisza F1 powoduje wyświetlenie okna pomocy.

klawisz funkcyjny - pod każdym z dwunastu klawiszy funkcyjnych może kryć się jakaś funkcja specjalna - na przykład zapis lub drukowanie.

Print Screen, Scroll Lock, Pause - trzem klawiszom: Print Screen, Scroll Lock oraz Pause, nazywanym też klawiszami DOS-owymi, przypisane są funkcje systemu operacyjnego DOS. pod Windows klawisze te są używane bardzo rzadko.

Num Lock, Caps Lock, Scroll Lock - trzy diody sygnalizują, czy zostały wciśnięte klawisze: Num Lock, Caps Lock bądź Scroll Lock.

Ctrl, Alt - klawisze Ctrl i Alt wykorzystywane są w kombinacjach z innymi klawiszami literowymi i funkcyjnymi, umożliwiając dostęp do dalszych funkcji niektórych programów. większość opcji menu wywołuje się poprzez użycie kombinacji klawisza odpowiedniej litery (podkreślony znak w nazwie opcji) i klawisza Alt.

Backspace, Delete, Insert - po naciśnięciu klawisza Backspace usuwany jest znak znajdujący się po lewej stronie kursora. kursor przesuwa się przy tym o jedną pozycję w lewo. z kolei klawisz Delete usuwa znak znajdujący się na prawo od kursora, który jest wówczas przesuwany o jedną pozycję w prawo. klawisz Insert służy do przełączania w tryb nadpisywania tekstu. ponowne jego naciśnięcie powoduje z powrotem ustawienie normalnego trybu edycji.

klawisze kierunkowe, Page Up, Page Down, Home, End - za pomocą klawiszy kierunkowych można poruszać kursorem na ekranie - w pionie lub poziomie. z kolei klawisze Page Up i Page Down przesuwają kursor od razu o całą stronę w górę lub w dół, a Home i End ustawiają kursor na początku albo na końcu wiersza.

Klawiatura numeryczna, Num Lock - klawiatura numeryczna jest wączona dopiero wówczas, gdy naciśniemy klawisz Num Lock. służy ona przede wszystkim do szybkiego wpisywania długich kolumn liczb. jeśli Num Lock jest wyłączony, klawisze numeryczne zamieniają się w klawisze kierunkowe, służące do poruszania kursorem.

rozpakowanie i łączenie.

Gdy komputer znajdzie się już w naszym domu, przed rozpoczęciem właściwej pracy musimy jeszcze wykonać kilka czynności. Wprawdzie rozpakowanie i połączenie wszystkich elementów wymaga niece wysiłku, lecz dzięki temu będziemy mogli lepiej zapoznać się z poszczególnymi elementami naszego peceta. Z pewnością wiedza ta przyda się też, gdy trzeba będzie ponownie złożyć cały komputer w innym miejscu.
Do rozpakowania będziemy mieli kilka kartonów. W największym znajduje się komputer z kablami połączeniowymi. Inne urządzenia, takie jak drukarka, monitor, klawiatura i mysz będą zapakowane w oddzielnych pudłach. Przy okazji zwracamy uwagę, by nie pomieszać kabli, instrukcji obsługi i innych akcesoriów z różnych kartonów.
Po rozpakowaniu paczek zapoznajemy się z instrukcją obsługi każdego z urządzeń. Dowiemy się, w jaki sposób i za pomocą których przewodów połączyć ze sobą wszystkie elementy. Znacznie ułatwimy sobie pracę, jeśli odwrócimy komputer kierując do siebie tylną ściankę obudowy. W ten sposób łatwiej poznamy, który kabel podłączyć do którego gniazda.
Jeśli zaopatrzyliśmy się w komputer typu deskop, stawiamy monitor obok komputera - nie na nim, aby nie był za wysoko. Komputer w obudowie typu tower umieszczamy z reguły obok monitora albo pod biurkiem. Osoby praworęczne powinny umieścić komputer po prawej stronie stołu - łatwiej będzie wkładać dyskietki do napędu, a kabel myszy nie będzie plątał się po całym blacie. Na powierzchni biurka powinno znaleźć się jeszcze miejsce na klawiaturę, podkładkę pod mysz i przybory do pisania.
Obok stołu będzie potrzebne gniazdko sieci elektrycznej z uziemieniem. Nie ma jednak powodu do zmartwienia, jeśli w pokoju mamy tylko jedno takie gniazdko - ponieważ komputer, monitor i drukarka nie pobierają w sumie zbyt wiele energii, bez przeszkód można podłączyć je do rozgałęźnika wyposażonego w kilka wejść. Posiadacze modemu muszą podłączyć go do sieci telefonicznej.
Od monitora wychodzą dwa przewody: pierwszy doprowadza do niego zasilanie, drugi służy do przesyłania danych z komputera i jest zaopatrzony we wtyczkę w kształcie litery "D". Monitor jest zasilany bezpośrednio z sieci albo za pośrednictwem komputera przez gniazdo znajdujące się z tyłu obudowy PC-ta. Zarówno mysz, jak i klawiatura posiadają oddzielne gniazda w komputerze. Drukarka jest zasilana wprost z sieci, natomiast z komputerem jest połączona oddzielnym drugim kablem, służącym do przesyłania danych. Po umieszczeniu wszystkich przewodów we właściwych gniazdach podłączamy komputer do sieci.

Przewody myszy i klawiatury
Mysz jest połączona z komputerem przewodem z niewielką wtyczką w kształcie litery "D" lub okrągłym kablem typu PS/2. Gniazda znajdujące się na tylnej ściance obudowy komputera są nazywane złączami. Wtyczka w kształcie litery "D" jest umieszczana w złączu szeregowym określanym też jako port COM1. Jeśli COM1 i wtyczka myszy nie pasują do siebie, konieczne jest użycie specjalnego adaptera.

Przewody monitora
Przewód zasilający monitor prowadzi albo bezpośrednio do gniazdka w ścianie, albo do wyjścia w obudowie komputera. Drugi przewód, z wtyczką z piętnastoma "nóżkami, służy do komunikacji z komputerem poprzez złącze VGA.

Drukarka
Drukarka jest zasilana bezpośrednio z sieci. Do wyjściowego gniazda zasilania komputera nigdy nie powinno się przyłączać więcej niż jedno urządzenie. Drugi kabel łączy drukarkę z komputerem poprzez złącze LPT1.

Złącza
Komputer musi wymieniać dane z monitorem, drukarką, myszą i klawiaturą. Wyjścia, poprzez które się to odbywa, nazwane są złączami lub portami. Dla monitora i klawiatury przewidziano oddzielne złącza. Większość komputerów posiada z reguły dwa złącza szeregowe COM1 i COM2 oraz jedno złącze równoległe LPT1. COM1 służy do podłączenia myszy, port COM2 przewidziany jest dla innych urządzeń, takich jak modem. Złącze równoległe LPT1 najczęściej służy do podłączenia drukarki.


Wskazówka
W miarę możliwości należy zachować oryginalne opakowanie komputera. Zapewni ono najlepszą ochronę jeśli zajdzie potrzeba przewiezienia sprzętu w inne miejsce.

Podłączenie.

Jeśli wiemy już co to jest komputer i do czego może nam się przydać, to teraz zajmiemy się złożeniem i połączeniem wszystkich jego komponentów.
Zanim zabierzemy się do pracy z komputerem, przede wszystkim musimy prawidłowo połączyć ze sobą wszystkie jego elementy. Musimy się dowiedzieć więc, co, jak, z czym oraz za pomocą jakich przewodów należy połączyć. Ponadto podam kilka rad, jak pracować z komputerem zwracając przy tym uwagę na własne zdrowie.

gdzie kupować sprzęt komputerowy?

sklepy komputerowe

Salony komputerowe znajdują się zapewne w naszym najbliższym otoczeniu. Najczęściej też reklamują się one w lokalnej prasie. Drobni dostawcy oferują przeważnie sprzęt dość wąskiej grupy producentów, z drugiej strony umożliwiając zakup zestawu w takiej konfiguracji, która będzie dokładnie dostosowana do indywidualnych potrzeb klienta. Obsługa najczęściej chętnie służy radą i proponuje różne rozwiązania, a także cierpliwie tłumaczy, co i jak należy zrobić na samym początku.


giełda sprzętu komputerowego

Komputery używane są najczęściej tanie i w normalnym przypadku również niezawodne. Ponieważ jednak mają nierzadko po kilka lat, trudno oczekiwać, by były w stanie sprostać naszym dzisiejszym wymaganiom. W wielu przypadkach nie dostajemy żadnej gwarancji pomocy w razie jakichkolwiek problemów. Jeśli mimo to zdecydujemy się na zakup używanego sprzętu, zabierzmy ze sobą znajomego, który zna się na rzeczy. Poza tym pamiętajmy, aby nie płacić za coś, czego uprzednio nie sprawdzimy.

lista zakupów.

Mam nadzieję, że poniższa lista okaże się pomocna przy zamawianiu sprzętu i oprogramowania. Przed zakupem należy zastanowić się, do czego będziemy wykorzystywać nasz nowy nabytek. Dopiero później decydujemy, czy wystarczy nam zestaw o przeciętnej wydajności, czy jednak powinniśmy zaopatrzyć się w coś lepszego. Warto zabrać do sklepu listę życzeń - sprzedawca będzie wówczas dokładnie znał nasze potrzeby.




Sprzęt

MINIMUM ZALECANE ZAAWANSOWANE

PROCESOR Pentium 100 Pentium 166 MMX Pentium 233 MMX

PŁYTA GŁÓWNA * * *

OBUDOWA deskop mini tower big tower

PAMIĘĆ OPERACYJNA 16 MB 32 MB 64 MB

DYSK TWARDY 850 MB 2 GB 4 GB

MONITOR 14 cali mono 15 lub 17 cali kolor 21 cali kolor

KARTA GRAFICZNA 1 MB SVGA 2 MB z akceleracją 3D 4 MB z akceleracją 3D

KARTA DŹWIĘKOWA 8-bitowa 16-bitowa 16-bitowa

CD-ROM 8x 16x 24x

DRUKARKA czarno-biała kolorowa laserowa
atramentowa atramentowa

FAX/MODEM 14 400 bps 33 600 bps 56 000 bps

SKANER ręczny ręczny stacjonarny
16 odcieni szarości 256 odcieni szarości kolorowy

KLAWIATURA * * *

MYSZ * * *

OKRES GWARANCJI 6 miesięcy 12 miesięcy 3 lata




Dodatki
* PODKŁADKA POD MYSZ
* PODRĘCZNIKI
* DYSKIETKI
* JOYSTICK
* GŁOŚNIKI
* PUDEŁKO NA DYSKIETKI




Oprogramowanie
* SYSTEM OPERACYJNY
* EDYTOR TEKSTU
* ARKUSZE KALKULACYJNE
* BAZY DANYCH
* PAKIETY ZINTEGROWANE
* GRY
* EDUKACYJNE
* FINANSOWE

przed zakupem.

1. Zastanawiamy się, jak ma być wyposażony nasz komputer: na liście zakupów znajdziemy wszystkie niezbędne komponenty i dodatki.

2. Zestawiamy kompletny system.

3. Ustalamy limit cenowy. Zależy on od tego, co jest nam potrzebne i ile możemy zapłacić.

4. Podejmujemy decyzję, gdzie chcemy dokonać zakupu: w sklepie komputerowym czy na rynku wtórnym, czyli na giełdzie lub z ogłoszenia.

5. Oferty cenowe mogą znacznie się różnić! Zbierajmy informacje z ogłoszeń w prasie codziennej i czasopismach komputerowych - być może będziemy zmuszeni do podwyższenia naszego limitu cenowego.

komputer typu deskop czy przenośny...

To, który komputer będzie dla nas najbardziej odpowiedni, zależy wyłącznie od tego, do jakich celów będziemy chcieli go wykorzystać.

Notebooki
To komputery przenośne z wbudowaną klawiaturą. Są lekkie i mieszczą się w typowym neseserze. Pod względem wydajności, zależnie od klasy, są w stanie dorównać przeciętnym komputerom typu deskop. Są jednak znacznie droższe od swych odpowiedników z grupy deskop.

Palmtopy
Są jeszcze mniejsze i przypominają spore kalkulatory z dużym wyświetlaczem. Są wyposażone w miniaturową klawiaturę i służą przede wszystkim do sporządzania notatek, spełniając funkcje terminarza lub książki adresowej. Do złożonych zadań raczej się nie nadają.

Komputery typu deskop
Komputery tego typu stanowią większość na rynku. Stawia się je na biurku, ponieważ wszystkie części elektroniczne są ukryte w pojemnej obudowie. Monitor, klawiatura i mysz stanowią oddzielne elementy kompletu. Coraz częściej jednak spotyka się monitor połączony na stałe z obudową komputera, a obecnie pojawiły się już multimedialne pecety z wbudowanym faksem, modemem i kartą tunera TV. Komputery tego typuposiadają nad przenośnymi niewątpliwą zaletę: niezwykłą łatwość rozbudowy, dzięki czemu można korzystać z najnowszych rozwiązań techniki bez konieczności wymiany całego sprzętu. Ponadto znajdują bardziej wielostronne zastosowanie zarówno w domu, jak i w biurze, wspomagając prowadzenie rachunków, ale też służąc zabawie. Większość z nich jest zgodna ze standardem firmy IBM. Oznacza to, że można na nich uruchamiać bardzo wiele programów. Do komputera zgodnego z IBM PC niezwykle łatwo dostać moduły pamięci operacyjnej, karty rozszerzające bądź urządzenia peryferyjne, jak drukarki czy napędy CD-ROM. Każdy więc, kto się decyduje na zakup peceta zgodnego z tym standardem, może być niemal pewien, że otrzyma potrzebny mu produkt.

Monday, July 31, 2006

wyposażenie komputera.

Komputer bez oprogramowania nie przedstawia właściwie żadnej wartości. Zanim więc zdecydujemy się na zakup sprzętu powinniśmy dobrze zastanowić się, do czego będziemy go potrzebować, a więc jakie musimy zainstalować na nim oprogramowanie.
Z pewnością będzie potrzebny system operacyjny. Najpopularniejszym obecnie systemem jest Windows - praktycznie każdy typowy program do domu lub biura jest dostępny w wersji dającej się uruchomić pod jego kontrolą. System ten jest dość prosty w obsłudze, a co najważniejsze, potrafi dostatecznie dobrze kontrolować i zarządzać wszystkimi komponentami komputera.
Z drugiej strony jego wymagania odnośnie sprzętu nie są małe - potrzebuje dość wydajnego komputera, a przede wszystkim odpowiednio dużej pamięci operacyjnej już w momencie uruchomienia. Jeżeli wymagania te nie zostaną spełnione, nie zdołamy uruchomić ani samego systemu, ani tym bardziej żadnego innego programu dla Window.
Zbyt wolny komputer nie potrafi natychmiast zareagować na naciśnięcie klawisza. W przypadku takiego sprzętu uruchamiane gry będą działały w ślimaczym tempie, a ruch na ekranie będzie się odbywał skokami. Podobne kłopoty mogą wystąpić z dźwiękiem, który będzie odgrywany z przerwami.
W celu ustrzeżenia się przed podobnymi problemami warto zaopatrzyć się w komputer z procesorem Pentium 100 i 16 MB pamięci operacyjnej. Wówczas będziemy mogli stwierdzić, że posiadamy w zapasie rezerwy. Z pewnością przydadzą się one, gdy na rynku pojawiają się nowsze wersje programów.
Szybkość działania programu w głównej mierze zależy od tego, ile mamy pamięci operacyjnej (RAM). Czasem więcej pamięci może przynieść tyle korzyści co wymiana procesora na szybszy. 8 MB to absolutne minimum. Jeśli marzy nam się w miarę wygodna praca z komputerem, niezbędne będzie zaopatrzenie się w 16 MB. Dodatkowe moduły pamięci można dokupić po jakimś czasie.
Obok pamięci operacyjnej w naszym komputerze nie może również zabraknąć twardego dysku, na którym zainstalujemy nasze oprogramowanie. Obecnie za dolną granicę pod tym względem należy przyjąć ok. 500 MB. Pamiętajmy jednak, że nawet kupując nieco większy dysk zbyt wiele nie stracimy. Wystarczy bowiem, że sprawimy sobie kilka nowych programów, aby natychmiast potrzebować dodatkowych megabajtów.
Obok klawiatury i myszy nie wolno też zapomnieć o monitorze. Najlepiej, aby był to monitor kolorowy współpracujący z kartą grafiki SVGA - obecnym standardem w tej dziedzinie. Takie karty pozwalają uzyskać obraz o wysokiej rozdzielczości przy co najmniej 256 kolorach.
Dokładając do całego zestawu napęd CD-ROM, kartę dźwiękową i głośniki zamienimy nasz sprzęt w komputer multimedialny. Jeżeli zechcemy czasami zajrzeć do Internetu konieczny będzie zakup modemu łączącego nasz komputer z siecią telefoniczną.
Zanim dokonamy zakupu komputera powinniśmy porównać oferty różnych sprzedawców. Najczęściej bowiem proponują oni całe zestawy wraz z najróżniejszym oprogramowaniem. W ten sposób być może względnie tanio nabędziemy też interesujące nas programy.

na co zwrócić uwagę.

Producenci sprzętu komputerowego obiecują w swych ogłoszeniach bardzo wiele. Ale uwaga: szczególną uwagę trzeba zawsze zwrócić na informacje drukowane drobną czcionką, gdyż dzięki temu oszczędzimy sobie wielu rozczarowań i nerwów. Ponadto należy dokładnie sprawdzić, co sprzedawca wliczył w cenę oferowanego zestawu.

jak być na bieżąco.

Z reguły oprogramowanie zmieniamy znacznie częściej niż sam sprzęt. Nie znaczy to oczywiście, że programy stają się po jakimś czasie bezużyteczne. Ich producenci pracują jednak wciąż nad nowszymi wersjami, wprowadzając w nich wiele nowości i ulepszeń.
Wielu producentów, jak Microsoft czy Lotus, oferuje nowsze wersje swych produktów po niższych cenach - naturalnie pod warunkiem, że kupiliśmy poprzednią wersję danego programu.

co będzie potrzebne.

Niektóre programy bez problemu będą pracować na każdym komputerze. Zdarzaja się jednak takie, których wymagania sprzętowe są bardzo wysokie: potrzebują szybkiego procesora, odpowiednio dużej pamięci operacyjnej lub różnego rodzaju urządzeń dodatkowych, jak np. karta dźwiękowa. Z tego powodu powinniśmy sami określić, jaki sprzęt będzie niezbędny, aby interesujące nas programy mogły być na nim uruchamiane.
Na opakowaniu większości programów wyszczególnione są ich minimalne wymagania sprzętowe. Ale uwaga! Często zdarza się na przykład, że minimalna wymagana wielkość pamięci operacyjnej wynosi 8 MB, natomiast zaleca się, aby było to 16 MB. W większości przypadków okaże się, że do poprawnego działania programu rzeczywiście przyda się 16 MB.


minimalne wymagania sprzętowe programu Creative Writer:

- komputer PC z procesorem 386SX, 4 MB pamięci operacyjnej
[1. program ten z pewnością da się uruchomić na komputerze 386SX, lecz wielką niewiadomą pozostaje szybkość i komfort pracy. jeśli jednak mamy komputer z procesorem Pentium, użytkowanie programu będzie z pewnością znacznie przyjemniejsze;
2. wymagane tu 4 MB pamięci operacyjnej to minimum w momencie uruchamiania programu. w komputerze powinno jej być znacznie więcej.]

- 6 MB wolnego miejsca na dysku twardym, napęd CD-ROM i monitor VGA
[1. nie jest istotne, jak pojemny jest nasz twardy dysk. ważne jest tylko to, aby znalazło się na nim 6 MB wolnego miejsca w momencie instalowania nowego programu;
2. napęd CD-ROM jest obecnie wymagany przy większości programów;
3. monitor VGA jest w stanie wyświetlać co najmniej 256 kolorów.]

- system operacyjny Microsoft Windows 3.1 lub wyższy, mysz Microsoft Mouse lub inne zgodne z nią urządzenie wskazujące
[1. program, który da się uruchomić pod Windows 3.1, nie stwarza problemów również w systemie Windows 95;
2. każda mysz kompatybilna (zgodna) z oryginalnym MS Mouse będzie działać poprawnie.]

- karta dźwiękowa i słuchawki lub głośniki
[1. w programie tym wykorzystano zapewne syntezę mowy lub efekty dźwiękowe. aby móc usłyszeć jedno i drugie, konieczne będzie posiadanie karty dźwiękowej oraz słuchawek lub głośników.]

Darmowe oprogramowanie.

Niektórzy producenci oprogramowania sprzedają swoje produkty zgodnie z zasadą: najpierw przetestuj, potem zapłać. Mowa o oprogramowaniu określanym jako shareware, a więc o programach, które są rozprowadzane za darmo, mogą być używane przez wielu użytkowników, kopiowane i udostępniane innym. Niektóre z nich są dostępne w pełnej wersji, inne mają pewne ograniczenia; na przykład można edytować tekst, lecz brakuje możliwości drukowania.
Idea shareware'u funkcjonuje dzięki przestrzeganiu ustalonych reguł. Jeśli więc zamierzamy używać danego programu nie tylko przez krótki czas, lecz również w przyszłości, powinniśmy za niego zapłacić. Najczęściej otrzymujemy wówczas pełną wersję programu lub tylko numer kodu, który po wpisaniu umożliwia dalsze licencjonowane użytkowanie programu.
 

Zabawne i śmieszne filmy/filmiki